ماجرای یک مناظره/روایت احمد زید آبادی از نشست اخیر با حسین اللهکرم
وقتی من به مناظره با فردی رضایت میدهم، پیشاپیش به معنای تعهد به حفظ احترام او نیز هست، حالا هر که میخواهد باشد. بنابراین، در مناظره رعایت حال طرف را میکنم و میکوشم که حرفی استدلالی به مخاطب ارائه دهم. به همین دلیل با آقای اللهکرم نیز از سر حوصله و صبوری برخورد کردم. فقط یک جا که اسامی برخی متفکران غربی در حوزۀ علوم سیاسی و جامعهشناسی را بدون مناسبت برشمرد و چیزهای غیرقابل فهم برای من از نظرات آنها گفت؛ ناچار شدم به او یادآور شوم که خوردن غذا بدون هضم آن، فقط سر دل آدمی را سنگین میکند!
