در اخبار رسانههای داخلی و اظهارات مقامات رسمی کشورمان، بر این موضوع تاکید میشود که در روزهای گذشته رخدادهای تروریستی با هدایت خارجی در مناطق مختلف اتفاق افتاده است. حملات و قتلهایی که تصاویر آن هم از رسانهها پخش شده و جامعه آنها را دیده است.
نخستوزیر اسرائیل که همچنان در سفر آمریکا به سر میبرد، گفتوگویی با فاکسنیوز کرد که بخشی از اظهارات او بار دیگر، به موضوع ایران و تهدیداتی که معمولاً در قبال تهران به کار میگیرد اختصاص داشت.
آرشیو امنیت ملی آمریکا، روز ۲۳ دسامبر سه سند از ملاقاتهای رئیسجمهور اسبق آمریکا و رئیسجمهور فعلی روسیه مربوط به سالهای ۲۰۰۱، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ منتشر کرد که در ایران نیز بازتاب زیادی داشت. چراکه این اسناد، مربوط به دورانی هستند که روسیه و چین در وضع تحریمهای شورای امنیت علیه ایران همراهی کاملی با آمریکا و اروپا داشتند و به تمام ۶ قطعنامهای که علیه ایران ارائه شده بود، رای مثبت دادند.
عصر روز سهشنبه به وقت تهران و ساعت ۱۰ صبح به وقت نیویورک، جلسه شورای امنیت سازمان ملل برای بررسی بیستمین گزارش دبیرکل درباره اجرای قطعنامه ۲۲۳۱ برگزار شد؛ نشستی که خالی از تنشهای دیپلماتیک نبود و در مقاطعی به تقابل کلامی میان نمایندگان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده انجامید.
وقوع یک حمله تروریستی در استرالیا و کشته شدن ۱۶ شهروند یهودی آن کشور در جشن حنوکا (تا لحظه تنظیم این گزارش) خیلی زود نوک پیکان اتهامزنی اسرائیل را به سمت ایران برگرداند. اما نه در فضای رسمی و موضعگیری مستقیم مقامات اسرائیلی؛ بلکه در فضاسازی گستردهای که از سوی رسانههای آنان و شبکه فعالشان در شبکههای اجتماعی انجام شد.
حدوداً از دو هفته قبل فشارهای رسانهای و سیاسی برای اجرای قانون عفاف و حجاب بر دولت بیشتر شده و احتمالاً این موضوع به عنوان مطالبه دانشجویی نیز مطرح شود. در طرح تمام این مسائل، احتمالاً پزشکیان کنایههایی به خصوص از سوی دانشجویان منتقد خود بشنود. هرچند با توجه به وضعیت کشور و شرایط بیتصمیمی، بعید نیست این کنایهها از سوی حامیان فعلی و قطعامیدکرده از پزشکیان هم نسبت به او ابراز شود.
فدریکا موگرینی به اتهام فساد مالی در یورش پلیس فدرال بلژیک بازداشت و سپس آزاد شد. خبری تکاندهنده در عرصه رسانهای و سیاسی اروپا که به خاطر شناختهشده بودن موگرینی در ایران و نقشی که در مذاکرات هستهای داشت، در کشور ما هم بازتاب گستردهای پیدا کرد.
اظهارنظر چهرههای سیاسی ایران درباره برخی کشورهای منطقه مانند لبنان و عراق، معمولاً حاوی لحنی آمرانه است؛ لحنی که حتی شاید گوینده بخواهد آن را پنهان سازد یا به کار نبرد اما در نهایت، مفهومی را ارائه میدهد که طرفهای مقابل - به خصوص لبنانیها -، آن را به عنوان دخالت آشکار در امور داخلی کشور خود برداشت میکنند و گاهی واکنشی تند نشان میدهند.
ما امروز نیازی به مذاکره نداریم وقتی پایانی برای آن متصور نیستیم؛ نیازمند این هستیم که نقشهراهی مشخص داشته باشیم. بدانیم دقیقاً قرار است با برنامه هستهای چه کنیم و آینده را چگونه ترسیم کردهایم. اگر واقعاً تمام این سوالها جواب دارد و آینده روشن است، چرا باید زمان و منابع و ظرفیت کشور را در مذاکرات هدر دهیم؟ پایان این روند را اعلام کنیم.
انتخابات پارلمان عراق به پایان رسید و تحلیل نتایج اولیه آن در ایران، با اما و اگرهایی همراه است. روایت جریان اصولگرا، صداوسیما و تریبونهای نمازجمعه این است که متحدان ایران و بهطور مشخص جریان مقاومت در این انتخابات به پیروزی رسیدند. اما اندکی آشنایی با عرصه سیاست در عراق نشان میدهد که مسائل این کشور بسیار درهمتنیده و پیچیده است و نتایج انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۵ نیز با روایتهایی که در ایران مطرح میشود، تا حد زیادی تفاوت دارد.
