شمع خاموش شد از تندی باد
بلند بالایی، سرو قامتی نیکپندار و نغزگفتار از دیار مردان بزرگ، آنجا که هنوز اخلاق پهلوانی و راستی و درستی از آتشکده آذرگشسب گرمی دارد
بلند بالایی، سرو قامتی نیکپندار و نغزگفتار از دیار مردان بزرگ، آنجا که هنوز اخلاق پهلوانی و راستی و درستی از آتشکده آذرگشسب گرمی دارد
یکی از مهمترین آفتهای جامعه علمی ایران بهخصوص جامعه علوم سیاسی، هوراکشی است که سراسر نشانه نابالغی فکری و رفتاری است
وقتی به زندهیاد استاد طباطبایی میاندیشم ناخودآگاه، رفتار و گفتار چند استاد بزرگ دیگر در ذهنم پدیدار میشوند که گویی همه آنها در نکتهای شگفت مشترک هستند
کافی است فهرست رفتگان همین چند صباح اخیر را شماره کنیم: جواد طباطبایی، حمید عنایت، داود فیرحی، محمدجعفر جعفری لنگرودی، ناصر کاتوزیان، محمد امین قانعیراد
پیشروی ما که دانشجویان دهه۶۰ در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بودیم، دو پنجره جذاب برای تماشای سیاست گشوده بود.
صبح یک روز اسفندی، با حال و هوایی کاملاً بهاری، وقتی خودت را روی صندلی رها کردهای تا به قدر نوشیدن استکانی چای، لذتی ابنالوقتی را تجربه کنی
«این جهان گذرنده را خلود نیست و همه بر کاروانگاهیم و پسِ یکدیگر میرویم و هیچکس را اینجا مقام نخواهد بود» بیهقی
چه آسان و باورناپذیرانه رخ داد وداع جسمانی دکتر سیدجواد طباطبایی، همان «سید جواد» موافقان و مخالفان در گفتوگوهایی از روشنفکری که بر محور راستی یا ناراستی زوال
درباره نهنگ اثر دارن آرنوفسکی
درباره دختر آرام نامزد اسکار بهترین فیلم بخش بینالملل