معاون سردبیر هم میهن
معاون سردبیر روزنامه هم میهن
معاون سردبیر هم میهن
در سخنان رئیس مجلس که نمایندگان هم سو با آن قانون حجاب و عفاف را تصویب کردند و خطاب به فرماندهانی که برخی تحت امر او در دوران فرماندهی نیروی انتظامی بودهاند اشارهای به این موضوع نشنیدیم و چنان مسکوت ماند که بتوان نتیجه گرفت از دستور کار برخورد پلیسی خارج شده است.
سیمای جهان تغییر کرده ولی دین همچنان با قوت حضور دارد. اتفاقی که برخی به وقوع انقلاب اسلامی در ایران نسبت میدهند یا آن را نقطه شروع یا نمونه متمایز میدانند و در کلیت میتوان به نیاز همیشگی بشر به گوهری به نام ایمان نسبت داد.
سخنان صریح رئیسجمهور پزشکیان در نشست اعضای مجلس خبرگان رهبری در قم در مخالفت با اجبار و داغ و درفش درباره حجاب زنان نشان میدهد به آنچه گفته بود و باور دارد وفادار است.
تفاوت اصلی بشار و الهام در توسعهستیزی و توسعهگرایی بود وگرنه در اقتدارگرایی که مانند هم بودند. یکی بقا را بر توسعه ترجیح میداد و آن را در توسعهنایافتگی و حتی ضدیت با توسعه میدید و گامی در راستای توسعه برنداشت و سوریه را روزبهروز از قافله دورتر ساخت و دیگری راهی جز توسعه نمیشناخت و جمهوری آذربایجان را ساخت و برای اثبات این مدعا کافی است باکو و دمشق را با هم مقایسه کنیم تا ببینیم تفاوت ره از کجا تا به کجاست.
در کنار دوست داشتن تهران اما باید نگران آن هم بود. نگران آب تهران و عجالتاً شورای شهر یا شهردار یا حتی مقامات بالاتر باید پاسخ دهند تهران تا کجا میخواهد یا میتواند بزرگ شود و انحراف آن از محاسبات اولیه تا چه حد مجاز است؟
پاپ فقید که صبح دوشنبه اول اردیبهشت و در پی یک دوره بیماری درگذشت آرژانتینی بود و برای خود عنوان «پاپ فرانسیس» را برگزیده بود و ۱۰تفاوت یا تمایز با اسلاف خود داشت.
اکبر اعتماد که به «پدر فناوری هستهای ایران» شهرت داشت و در رژیم پهلوی تا پیروزی انقلاب رئیس سازمان انرژی اتمی ایران بود دیروز در ۹۵ سالگی درگذشت؛
شیوه و لحن پزشکیان در کنار گذاشتن معاون پارلمانی مانند احمدینژاد از موضع بالا و به قصد تخفیف رفیق دیرین نیست که به لحاظ حقوقی کار خلافی انجام نداده هرچند با درنظر گرفتن جمیع جهات غیراخلاقی بوده است.
نه به تصادف، آری به زندگی و کاهش آمار مفتترین نوع مرگ است که بازماندگان را در مغاکی هولناک رها میکند و جز کاش و افسوس برجای نمیگذارد.
به یاد آوریم محسن رفیقدوست به جریان راست سنتی تعلق دارد. جریانی که عملاً زیر دست و پای رادیکالها و جوانانشان از نفس افتاده و به محاق رفته و غالب چهرههای شاخص آن نیز یا درگذشتهاند یا اگر باقی ماندهاند از شدت تندرویهای نورسیدههای مدعی همه چیز و همه کس به جریان اعتدال گرویدهاند (ناطق نوری، علی لاریجانی و تازگیها هم محمدرضا باهنر). از این رو در رویکردی معکوس میخواهد خود را رادیکال نشان دهد تا بگوید همچنان در بازی حضور دارد و قابل حذف نیست.
