این روزها اخبار آمریکا را با دقت دنبال میکنم. شاید به خاطر جذابیت شخصیت ایلان ماسک باشد. یا شاید به این خاطر که ببینم ترامپ تا چه زمانی با او راه میآید. اما از خدا که پنهان نیست، از شما چه پنهان، بیشتر چشمم دنبال این است که ببینم رئیسجمهور آمریکا کدام کلیشههای جاافتاده و مرسوم در این کشور را میشکند.
سالها حکومت دیکتاتوری در سوریه، فساد در ارکان و لایههای مختلف ساختار تکحزبی قدرت کنار شرایط وخیم اقتصادی و ناتوانی در برابر تجاوزهای اسرائیل، زمانی که با یک دوره بحران داخلی با طول بیش از یک دهه ترکیب شد، شیشه عمر اسد را شکست. به نظر میرسد که حاکمان سوریه در تلاش هستند از این مسیر بازگردند.
سریال تجمعهای خلوت اما مهم تندروها، روز ۱۴ بهمن به قسمت مقابل مجلس رسید. سران هر سه قوه مورد اعتراض و عتاب معترضان قرار گرفتند و دیگر بحث حضور محمدجواد ظریف در جایگاه معاونت راهبردی رئیسجمهور، خیلی در مرکز این تجمع قرار نداشت. معترضان که در اعلامیهها خود را امت حزبالله مینامند، این بار بیشتر بر جلوگیری شورایعالی امنیت ملی از اجرای قانون حجاب متمرکز بودند.
کامران غضنفری، نماینده تهران در مجلس روز شنبه هفته گذشته در تجمع تندروها در میدان پاستور دو اتهام نسبت به محمدجواد ظریف مطرح کرد. اول اینکه «ظریف سال ۵۵ در ۱۷ سالگی با پشتیبانی ساواک به آمریکا رفت» و دوم اینکه «او مورد اعتماد دستگاه اطلاعاتی آمریکاست». سوال بزرگی که بهوجود میآید، این است که یک عامل ساواک و آمریکا چرا در ۵ دهه گذشته همواره در میان مقامات ارشد کشور و فقط هشت سال وزیر بوده!
رئیسجمهور آمریکا در اولین روز حضور خود در کاخ سفید، فرمانهای اجرایی متعددی را امضا کرد که دستور توقف ۹۰ روزه تمام کمکهای خارجی ایالات متحده نیز یکی از آنان بود. به این ترتیب، جریان پولهای دولتی اختصاصپیداکرده به برنامههای اپوزیسیون ایران در آمریکا نیز فعلاً قطع خواهد شد. با توجه به اینکه براساس فرمان اجرایی مذکور قرار است این برنامه بهطور کامل مورد بازنگری قرار بگیرد، احتمال اینکه در برنامه جدید اثری از اپوزیسیون ایران نباشد نیز وجود دارد.
قبل از ظهر دیروز، اعلانی در شبکههای مجازی دست به دست میچرخید که خبر از برگزاری «تجمع قانونی و شرعی امت حزبالله جهت مقابله با پرچمهای نفوذ دشمن در کشور؛ مطالبه عزل و محاکمه ظریف (معاون راهبردی رئیسجمهور)» در شبکههای اجتماعی منتشر شد. در اعلان تاکید شده بود که حاضران با تصاویر شهدا و کفنپوش شرکت کنند.
نفس مذاکره را نباید در قالبهای سیاه یا سفید برد. نفس مذاکره ارزشمند است. میخواهد ترامپ باشد یا هر کسی دیگر. مذاکره یعنی اینکه اجازه میدهید طرف مقابل حرفش را بزند و او نیز حرف شما را بدون واسطه میشنود. اینکه نتیجه چه خواهد شد، مسئلهای دیگر است.
حماس آماده آغاز گفتوگو با واشنگتن به منظور «تفاهم بر روی همه چیز» است. این جمله را موسی ابومرزوق سیاستمدار فلسطینی و عضو ارشد جنبش حماس در گفتوگو با نیویورک تایمز مطرح کرد.
حقیقت امر این است که نمیدانم برخی چهرههای سیاسی مثل عباسی، چه منفعتی در حفظ و معرفی ایران بهعنوان یک کشور ویژه و خطرناک دارند. همواره دوست دارند در اظهارنظرها و عملکردشان این خط را سرلوحه قرار دهند که ما در حال جنگ هستیم یا رسالت بزرگی داریم که باید با به جان خریدن این سختیها، آن را به سرانجام برسانیم.
کمتر پیش میآید که نام مقامهای قضایی در خاطر جامعه بماند. به یاد ماندن این نامها در حافظه مردم میتواند دلایل مختلفی داشته باشد که درگیر بودن قضات در پروندههای بزرگ، جنجالبرانگیز و حساس از جمله آنها هستند. قاضی مقیسه و قاضی رازینی هر دو از مقامات قضایی بودند که میشد آنها را واجد این دلایل دانست. حضور این دو مرحوم در دستگاه قضایی کشور، به ابتدای انقلاب باز میگردد.
