روزنامهنگاری متعهد به مردم
پنجسال پیش در ۲۷ دیماه، یکی از روزنامهنگارهای جوان و برجسته مطبوعات ایران که دغدغههای اجتماعی را بهصورت جدی و مستمر در لابهلای صفحات روزنامهها دنبال میکرد، همواره در تلاش بود تا صدای جامعه خویش باشد و روزنامهنگاری را به مردم نزدیکتر کند، در ۳۹سالگی درگذشت.
پنجسال پیش در ۲۷ دیماه، یکی از روزنامهنگارهای جوان و برجسته مطبوعات ایران که دغدغههای اجتماعی را بهصورت جدی و مستمر در لابهلای صفحات روزنامهها دنبال میکرد، همواره در تلاش بود تا صدای جامعه خویش باشد و روزنامهنگاری را به مردم نزدیکتر کند، در ۳۹سالگی درگذشت. این روزنامهنگار و دانشجوی دکتری ارتباطات دانشگاه علامهطباطبایی، متولد سال ۱۳۶۰ بود و در میانه دهه ۷۰، به شوق روزنامهنگاری وارد دانشگاه تهران شد و بعدها اولین پایاننامه را با موضوع روزنامهنگاری تحقیقی نوشت.
لالمی که سابقه فعالیت در روزنامه ایران، همشهری، خبرگزاری میراث فرهنگی و ایرنا ۲۴ را داشت، نقطهعطف زندگی کاریاش در روزنامه شهروند با فعالیت بهعنوان دبیر گروه اجتماعی و نوشتن گزارش «پدیده گورخوابی» رقم خورد. اما نوشتن از مردم بهخصوص گروههای خاموش را در سالهای اخیر با روایتهایی از ترکتحصیل گسترده دختران در روستاهای خوزستان، شوراهای شهر و چشمانداز پیشرو، پیامدهای اجتماعی حملونقل اینترنتی در خیابانهای تهران، تاثیر مالهای پایتخت بر سبک زندگی مردم و... ادامه داد. تا اینکه پس از 20 سال روزنامهنگاری، ۲۵ روز پیش از 40سالگی، در سال ۱۳۹۹ درگذشت.