پیشنویس در مرز اتمام؟
نسبت نتانیاهو با صلح و آرامش در خاورمیانه مثل حس گربه به آب است!
نسبت نتانیاهو با صلح و آرامش در خاورمیانه مثل حس گربه به آب است!
آنها، جنایت و شقاوت را عادیسازی کردند. کسانی که به هر دلیلی جنایت طرفی علیه طرف دیگر را عادیسازی کنند، خود و همراهان خود را در مقابل جنایات دیگران، پیشاپیش خلعسلاح میکنند.
افراد دودل و مرددی که از هر نفیر برخاسته از دو سوی یک منازعهٔ سیاسی بیش از اندازه میترسند، قادر به تصمیمگیری نیستند.
مردم خود ما که از این دوگانگی و دوپارگی در سطح حاکمیتی که ماهیتاً باید یکپارچه باشد، پاک مبهوت و متحیرند، خارجیها چه فکر میکنند؟
بدبختانه امر اخلاقی و معقولی به نام "مقاومت" در برابر تجاوز خارجی، نزد عدهای به امری تکساحتی تبدیل شده و دستمایهٔ سوءاستفادهٔ آنها قرار گرفته است.
بعد از طالقانی، دیگر کمتر کسی با آن سوز صدا و شور درونی از علی و آموزههای آن سخن گفت و به تدریج کار دست واعظان و مداحانی افتاد که خود هیچ معرفت و شناخت واقعی از علی نداشتند و بنا به طبع خویش، علی را دستمایهٔ غلوهای خردسوز و تصفیهحسابهای قدرتمحور سیاسی قرار دادند!
اگر جنگهای پرشدت مثل شعلهور شدن آتش، هراسانگیز و مهیب هستند و توجه همگان را برای فرونشاندن سریعتر آن به خود جلب میکنند، جنگهای کمشدت مانند جزام عمل میکنند.
نتانیاهو اینک خود در آستانهٔ فناست. انتخاب پارلمانی اسرائیل در اوایل پاییز برگزار میشود و نتانیاهو و شرکایش هیچ شانسی برای تشکیل دوبارهٔ دولت نخواهند داشت.
هر چند که نتانیاهو شخصاً نیز فردی افراطی و تندرو است، اما اتحاد او با فوقافراطیهای زباننفهمی مثل بنگویر و اسموتریچ، کارش را به جایی رسانده که فردی با مختصات ترامپ، برای متوقف کردن او، مجبور شده است به باد دشنام و تحقیرش بگیرد!
مهم نیست که افراد و گروهها، چه نیتی در سر میپرورانند و چه شعاری میدهند، مهم نتیجهٔ عملی کنش آنهاست که به راحتی میتواند برای کشور بلا و مصیبت به بار آورد.