فراتر از دوراهی بقا و فنا/در شرایط توقف جنگ چه راهبردی را باید در پیش گرفت؟

اکنون که ایران به فضل بی‌منتهای حضرت حق و هَمِّ قدیم و سعی قویم ملت و نیز با پایمردی دلیرانه قوای مسلح، با دست برتر از این درگیری خونین ناشی از تجاوز بی‌رحمانه صهیونیست‌ها به در آمده؛ اولین، مهم‌ترین و فوری‌ترین امری که باید به آن پرداخت، این است که در کنار فضای حماسىِ تحسین و تمجید منطقی و منصفانه از این دست برتر و با پرهیز از اغراق و شعارهای غفلت‌آور و تخدیرکننده، تمامى انرژى و همه ظرفیت فراهم‌آمده ناشى از موهبت بی‌نظیرِ وحدت و یکپارچگی ملی ایرانیان، بر یافتن راه‌حلى سیاسى و نیل به یک چارچوب مشخصِ توافق متمرکز شود.

بی‌تردید بین دوراهی پذیرشِ تسلیمِ منجر به بقای همراه با ننگ، و یا سرسختى منتهی به فناى توأم با فخر، راه میانه‌اى هم هست و البته که یافتن این راه میانه، امر خطیر و صعبى است که اگر نه با پرسش از ملت و برگزارى یک همه‌پرسى، حداقل با کسب نظرات نخبگان و صاحب‌نظران و سیاست‌ورزان این کشور قابل دستیابى است.

آن یافتن، در گرو بافتنِ صادقانه و هنرمندانه دوباره ریسمان آسیب‌دیده و نیم‌گسسته پیوند حاکمیت با همه ظرفیت‌های محبوس، محصور، محدود و مهجور ایران است. از همه چهره‌هاى روشن خدمت و فضیلت در ابعاد و زمینه‌های مختلف باید دلجویى شود و براى حضور و تشریک مساعى فراخوانده شوند. دراین‌صورت، دستیابى به یک راه‌حل عاقلانه و منطقى براى گذر کردن از این پیچ نفس‌گیر تاریخى دور از انتظار نیست.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید