دارو آدم را قسطی خوب میکند. این اولین جملهای است که بامداد به زبان میآورد. ۱۵ سال است که دکترها اختلال هذیانی را در وجودش تشخیص دادهاند. قسطی خوبشدن را بابت تزریق هر چهارهفته یکبار «فلوفنازین دکانوآت»، داروی ضداسکیزوفرنی، میگوید.
یک لحظه به عکس نگاه کنید به رد هزاران هزار دستی که روی گوشی افتاده. به عکس نگاه کنید و به این فکر کنید که اگر این گوشیها حافظه داشتند، چه دلتنگیها و چه حرفها و چه خاطرهها که برای زدن نداشتند.
میگویند خون بیگناه تاوان دارد. کاری از دستم بر نمیآید، به بیگناهان توی عکس نگاه میکنم و خدا را به خون پاکشان قسم میدهم و به آهی گنبد خضرا میسوزانم.
خائن و جاسوس بد و مذموم و نکبت است بر منکرش لعنت. اما خائن بودن ربطی به ملیت ندارد.
بعد از دیدن این عکس اگر دق کنید و بمیرید کسی سرزنشتان نمیکند. درباره تصویر تابوتی حرف میزنم که تنها روی دوش یک نفر به سمت خاک میرود.
وقتی توی خبرنگار که کار موزهداری نکردی میفهمی که طریقه سنگربندی اشیا تاریخی به این شکل غلط است کسی که عمری درس خوانده و سالهای سال مثل عزیزش از این اشیا مراقبت کرده نمیداند؟ یعنی او نمیداند که پشم شیشه در این شرایط مناسب ماجرا نیست. یک پله بالاتر نمیداند در هنگامه بمباران باید که اشیا قیمتی را در باکسهای فولاد ضد ضربه بگذارد؟
از میان همه ما مردم، هر روز صبحبهصبح مردانی لباس شهادت بهتن کردند و پشت پدافند نشستند تا هوای ما و ایران را داشته باشند. مردانی که از وقتی عکس ۱۵نفرشان را کنار هم دیدم، اشک در چشمانم حلقه زد و خجالتزدهشان شدم. مردان مردی که یک ایران تا دنیا دنیاست مدیون خون پاکشان هست که هست.
این روزها دلم میخواهد به همه آنهایی که بر طبل توخالی «میگا» و ترامپ و نتانیاهو میکوبند بگویم، ایران «لیلی» ماست. اگر قرار به جنگیدن هم باشد، ما در قبیله لیلی میجنگیم.
رفیقم میگفت، به هر بدبختی بود طرفهای مولوی یک قفس میخرند و «عروس هلندی» را داخلاش میگذارند و خلاص. فردای ماجرا رفیقم زنگ میزند که از احوال پرنده نوخریده باخبر شود. رفیقاش میگوید که نهتنها حالش خوب است که حال اهل و عیالاش هم خوب است و تازه برایش اسم هم انتخاب کردهاند. حدس میزنید چه اسمی گذاشتهاند؟ نه امکان ندارد که به مخیله بنیبشری برسد. اسم عروس هلندی را گذاشتهاند «فردو».
صفحه گوگل ارث را باز میکنم و یک نگاه کلی به زمین میاندازم. کمی نزدیکتر میشوم ایران را از بالا برانداز میکنم. به خراسان، به اصفهان، به تبریز، تهران، کردستان، بندرعباس، خوزستان، بلوچستان، خزر و خلیج فارس نگاهی میکنم و اسکرول را بر میگردانم.
