اثبات یک فرضیه در باب معماری
نمایندگان پشت تریبون و در مقام حرف از ملت شریف و بزرگ ایران مایه میگذارند و شعرهای آبکی را چنان با آب و تاب میخوانند که هر کس نداند گمان میکند تخم و ترکه شعرای بزرگ وکلای این روزگار شدهاند. با این همه همین که از پشت تریبون پایین میآیند کسوت افلاکیان از تن به در میکنند و به جلد خاکیشان فرو میروند.