در سایه میناب؛
جزئیات آزمایش «موشکهای جدید» آمریکا در لامرد ایران/ شلیک معادل ۲۴ گلوله به ازای هر یک از شهروندان لامرد
هر موشک حدود ۱۸۰ هزار گلوله تنگستن حمل میکند که برای پخش شدن با سرعت بالا در هنگام انفجار طراحی شدهاند. در این چهار موشک، حدود ۷۲۰ هزار گلوله تنگستن در دو محله پراکنده شدند
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از کانال تلگرامی بازنگاه، جولیا قاسم، (Julia Kassrm)، خبرنگار میدل ایستآی در گزارشی پیرامون حمله آمریکا به لامرد نوشت:
در لامرد، جنوب ایران، جنگ زمانی به واقعیت تبدیل شد که موشکهای آزمایش نشده قبلی به یک مدرسه و محلههای اطراف آن برخورد کردند.
این حمله تنها شش ساعت پس از حملات دوگانه به مدرسه شجره طیبه در میناب در ۲۸ فوریه، رخ داد که در آن بیش از ۱۲۰ کودک، ۲۴ نفر از کارکنان، هفت نفر از والدین، یک راننده سرویس مدرسه و یک داروساز کشته شدند.
چهار موشک از یک سیستم تسلیحاتی جدید، موشک تهاجمی دقیق لاکهید مارتین (PrSM)، که قبلاً هرگز دیده یا مستقر نشده بود، در این شهر با ۳۰.۰۰۰ نفر جمعیت به صورت میدانی آزمایش شد.
ساعت ۵:۱۱ بعد از ظهر، موشکها به یک منطقه مسکونی برخورد کردند که در آن ردیفی از خانهها در کنار چند مغازه قرار داشتند.
استخوانهای پودر شده
دکتر موسی موسوی، از جمله پزشکانی بود که در بیمارستان محلی کودکان زخمی را جراحی کرد.
او حمله آمریکا به لامرد را جنایتی عمدی علیه کودکان توصیف کرد و به اظهارات تبریکآمیز ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) چند روز پس از این فاجعه اشاره کرد که اعلام کرده بود: «برای اولین بار در تاریخ، موشکهای دوربرد دقیق تهاجمی (PrSM) در عملیات خشم حماسی در نبرد مورد استفاده قرار گرفتند و قابلیت تهاجمی عمیق بینظیری را فراهم کردند.»
موسوی گفت که در تمام سالهای فعالیتش به عنوان جراح در درگیریهای پی در پی، از جمله جنگ ایران و عراق، هرگز با مشابه سلاحهای مورد استفاده در این حمله مواجه نشده بود.
مانند «گلولههای پروانهای» که ارتش اسرائیل علیه فلسطینیها استفاده میکند، این گلولهها نه تنها برای کشتن، بلکه برای ایجاد جراحات گسترده و تغییر دهنده زندگی طراحی شدهاند. چندین نفر از پسرانی که فوتبال بازی میکردند، دچار چنان جراحات ویرانگری در پا شدند که عضلات و استخوانهایشان «کاملاً خرد شد» و در عرض چند ثانیه نه تنها توانایی بازی کردن، بلکه توانایی راه رفتن را نیز از آنها سلب کرد.
مادر یکی از قربانیان گفت: «دخترم که پرستار است، در حیاط خانهاش مشغول دعا و قرآن بود و از قتل عام کودکان در میناب پریشان شده بود که ترکشهای ناشی از انفجار موشکهای PrSM به او هم اصابت کرد و او را کشت.»
او گفت ماهها پس از حمله، «پودر نارنجی» هنوز در خانه باقی مانده بود، «هر چقدر هم که سعی میکردیم آن را بشوییم».
تکذیبِ واقعیت!
در ۳۱ مارس، سنتکام رسماً هرگونه دخالت در این حمله را تکذیب کرد و این حادثه را به دلیل شلیک ناقص موشک کروز هویزه ایران دانست. بعداً اعلام کرد که ارتش ایالات متحده در شعاع ۴۸ کیلومتری لامرد حملهای انجام نداده است.
با این حال، چند هفته قبل، در ۴ مارس، سنتکام بیانیهای منتشر کرد و از استقرار همان موشک، تنها چهار روز پس از حمله، خبر داد. در این بیانیه همچنین به نقل از برد کوپر، رئیس سنتکام، آمده است: «من به شدت به مردان و زنان یونیفرمپوشمان که از نوآوری برای ایجاد معضلات برای دشمن استفاده میکنند، افتخار میکنم.»
آمریکا عجولانه ایران را مسئول حملات به مدرسه میناب دانست، اما بعداً اعلام کرد که تحقیقاتی را در مورد این حمله آغاز کرده است!
چند هفته بعد، دولت ترامپ اعلام کرد: «چندین رسانه اخیراً اتهاماتی مبنی بر حمله نیروهای آمریکایی به یک سالن ورزشی و منطقه مسکونی در شهر لامرد ایران در ۲۸ فوریه گزارش کردهاند. فرماندهی مرکزی ایالات متحده پس از بررسی گزارشها، نادرست بودن این اتهامات را تأیید کرده است.»
فریبِ هدف نظامی
میدل ایست آی جزو اولین رسانههای خارجی بود که پس از حمله از لامرد بازدید کرد و هیچ هدف نظامی آشکاری را در مکانهای مورد حمله مشاهده نکرد.
شاهدان متعدد و مشاهدات خود میدل ایست آی نشان داد که هیچ پایگاه سپاه یا سایت نظامی دیگری در این منطقه وجود ندارد. هیچ تلفات نظامی در میان کشته و زخمیها گزارش نشده است، همه آنها غیرنظامی هستند.
آمریکا توانایی حمله خود را «دقیق» توصیف کرده است. با این حال، در لامرد، تأثیر حملات بر زیرساختهای غیرنظامی، از جمله مدرسه و خانههای اطراف، متمرکز بود.
هر موشک حدود ۱۸۰ هزار گلوله تنگستن حمل میکند که برای پخش شدن با سرعت بالا در هنگام انفجار طراحی شدهاند. در این چهار موشک، حدود ۷۲۰ هزار گلوله تنگستن در دو محله پراکنده شدند، زیرا کلاهکها درست بالای اهداف خود منفجر شدند. برای کل جمعیت لامرد، این به طور متوسط حدود ۲۴ گلوله برای هر نفر خواهد بود.