شاعر نقاد فارسی

امروز ۲۷ آبان‌ماه، به روایتی سالمرگ جامی، شاعر و اندیشمند بزرگ ایرانی است. شاعری‌که خودش را نگهبان فرهنگ و اندیشه زمانه‌اش می‌دانست و کوشید میان ادبیات، موسیقی، منطق و تفسیر، پیوندی کم‌نظیر برقرار کند.

او در ۸۱۷ قمری در تربت‌جام به دنیا آمد، در نوجوانی به هرات رفت و در مدرسه نظامیه که در آن علوم متداول آن‌زمان تدریس می‌شد، پرورش یافت. جامی شاعری پُرکار بود و مجموعه‌های مهمی همچون «دیوان‌های سه‌گانه» و «هفت اورنگ» را خلق کرد که شامل شعرهای عاشقانه، اخلاقی، عرفانی و تعلیمی است.

مثنوی‌هایی چون «سلامان و ابسال»، «یوسف و زلیخا» و «سلسله‌الذهب»، او را در شمار آخرین قله‌های سنت کلاسیک شعر فارسی قرار داد و در نثر نیز با کتاب «بهارستان» که از گلستان سعدی الهام گرفته، به جایگاهی ممتاز در ادبیات فارسی رسید. گرچه بسیاری جامی را با شعرهای عاشقانه و عرفانی‌اش می‌شناسند، اما او دارای نگاه اجتماعی خاصی هم هست.

نگاه جامی به زنان و نقش و جایگاه آنها نیز بسیار پیشروانه بود. بااین‌‌حال آنچه نام‌اش را ماندگار کرد، تلفیق هم‌زمان دانش، عرفان و هنر در آثاری بود که هنوز الهام‌بخش شاخه‌های مختلف ادبی و فکری‌اند. این شاعر پرآوازه در سال ۸۹۸ قمری در سن 81 سالگی در هرات درگذشت. 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید