ضرورت ایجاد نهاد راهبردی در حزب
راهبرد سیاسی، محصول تصمیم فردی و یا جمعی کوتاهمدت نیست؛ بلکه نتیجه فرایندی مستمر از تحلیل شرایط، صورتبندی اهداف، انتخاب ابزار و ارزیابی پیامدهاست. در احزاب مدرن، این فرایند در قالب نهادهای مشخص و دائمی سامان مییابد، نهادهایی که مستقل از تغییرات مقطعی مدیریت، مسئول حفظ حافظه راهبردی حزب هستند.
امیرآریا زند، عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت: یکی از کاستیهای مزمن حیات حزبی در ایران، فقدان سازوکارهای پایدار برای تولید، تثبیت و پایش راهبردهای کلان است. بسیاری از احزاب، از جمله احزاب اصلاحطلب، بیش از آنکه واجد راهبرد باشند، دارای مجموعهای از مواضع مقطعی هستند که عمدتاً در واکنش به رخدادهای سیاسی و یا الزامات انتخاباتی شکل میگیرند. این وضعیت به تدریج، موجب فرسایش انسجام درونی حزب، تضعیف قدرت پیشبینی و گسست میان حزب و بدنه اجتماعی آن شده است.
حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، به عنوان یکی از مهمترین تشکلهای برآمده از تجربه اصلاحطلبی نهادمند، امروز با ضرورتی دوگانه مواجه است. از یکسو، بازاندیشی در سازوکار راهبردی خود و از سوی دیگر، پاسخ روشن به این سوال که حزب دقیقاً نماینده کدامبخش از جامعه ایران است و پیگیر چه مطالباتی خواهد بود.
راهبرد سیاسی، محصول تصمیم فردی و یا جمعی کوتاهمدت نیست؛ بلکه نتیجه فرایندی مستمر از تحلیل شرایط، صورتبندی اهداف، انتخاب ابزار و ارزیابی پیامدهاست. در احزاب مدرن، این فرایند در قالب نهادهای مشخص و دائمی سامان مییابد، نهادهایی که مستقل از تغییرات مقطعی مدیریت، مسئول حفظ حافظه راهبردی حزب هستند.
در حزب اتحاد ملت، نبود چنین نهادی منجر شده است که اولاً تصمیمات به شرایط روز وابسته باشند و ثانیاً پیوند میان تحلیلهای نظری و کنش عملی تضعیف شود و در نهایت امکان ارزیابی موفقیت یا ناکامی سیاستها به صورت منظم فراهم نباشد. ایجاد نهاد راهبردی در حزب، نه یک تجمل سازمانی، بلکه پیششرط عقلانی شدن کنش سیاسی است.