ساختار شورای صلح ترامپ، ابزاری برای تثبیت اشغالگری

به گزارش هم‌میهن آنلاین به نقل از نورنیوز، اعلام آغاز فاز دوم آتش‌بس غزه توسط آمریکا از طریق معرفی «شورای صلح ترامپ» برای اداره غزه، در حالی صورت می‌گیرد که فاز اول این طرح با تداوم نسل‌کشی و ناکامی کامل در امدادرسانی همراه بوده است. طرح ۲۰ بندی ترامپ برای غزه، که اکنون وارد فاز دوم خود شده، از ابتدای اجرا با شکست اساسی در تحقق اهداف ادعایی مواجه بوده است. فاز اول، که عمدتاً در حد تبادل اسرا باقی ماند، نتوانست جلوی ادامه کشتار و نسل‌کشی رژیم صهیونیستی را بگیرد. وعده‌های بشردوستانه به‌طور کامل نادیده گرفته شده‌اند؛ به‌طوری که هشدار آنروا درباره بحران شدید آب آشامیدنی و مرگ ده‌ها آواره در اثر سرما، نشان‌دهنده عمق فاجعه انسانی است. عدم اجرای تعهدات انسانی مرحله اول، اعتبار هرگونه طرح مرحله دوم، از جمله معرفی شورای صلح، را زیر سؤال برده و ابهامات جدی درباره صداقت واشنگتن در این پروسه ایجاد می‌کند. این رویکرد نشان می‌دهد که هدف اصلی، توقف فوری تجاوز نیست، بلکه مدیریت تبعات سیاسی و انسانی آن در راستای منافع حامیان اسرائیل است و این صرفاً تداوم تاکتیک‌های سیاسی برای خرید زمان است. ساختار شورای صلح پیشنهادی ترامپ، که قرار است اداره غزه را پس از آتش‌بس به دست گیرد، مملو از افرادی است که انتصاب آن‌ها اجرای بی‌طرفانه این شورا را ناممکن می‌سازد. ریاست مستقیم ترامپ بر شورا، و ترکیب اعضایی چون مارکو روبیو (وزیر خارجه آمریکا)، جرد کوشنر (داماد و مشاور)، و تونی بلر (نخست‌وزیر سابق انگلیس) که همگی سوابق مشخصی در حمایت مطلق از اسرائیل دارند، ماهیت واقعی این نهاد را برملا می‌کند. حضور شخصیت‌هایی که علناً به صهیونیست بودن خود افتخار می‌کنند، این شورا را به ابزاری برای خدمت به اهداف تل‌آویو تبدیل می‌کند. بزرگ‌ترین نقص راهبردی در طرح فاز دوم ترامپ، نادیده گرفتن مسئله اصلی یعنی مهار رژیم صهیونیستی به عنوان عامل اصلی جنایات جنگی و نسل‌کشی است. طرح ترامپ به‌جای تمرکز بر توقف تجاوز و خلع سلاح متجاوز، بر روی «دولت‌سازی» و «بازسازی» متمرکز شده است. عدم استفاده آمریکا از اهرم‌های فشار واقعی برای وادار کردن اسرائیل به عقب‌نشینی، در حالی که این رژیم همچنان به نقض مکرر آتش‌بس ادامه می‌دهد، اثبات می‌کند که اسرائیل در این طرح یک جنایتکار مهارنشده باقی مانده است. اقدام آمریکا در این طرح، بیش از آنکه تلاشی برای برقراری صلح باشد، یک عملیات بزرگ مشروعیت‌بخشی به وضعیت موجود و توزیع هزینه‌های آن در سطح بین‌المللی است. درخواست پول از اعضای شورا نشان می‌دهد که بازسازی غزه نه یک تعهد اخلاقی، بلکه یک معامله سیاسی-مالی است.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید