رقابت تسلیحاتی آلمان و فرانسه وارد مرحله تازهای توصیف شد
یک رسانه غربی از تشدید رقابت نظامی و صنعتی میان آلمان و فرانسه خبر داده و نوشته است که افزایش شتابان بودجه دفاعی برلین، نگرانیهایی را در پاریس درباره از دست رفتن برتری سنتی فرانسه در حوزه نظامی بهوجود آورده است.
به گزارش هممیهن آنلاین به نقل از تسنیم، نشریه فوکوس در گزارشی به رقابت فشرده تسلیحاتی میان آلمان و فرانسه پرداخته و نوشته است که آلمان با سرمایهگذاری گسترده در بخش دفاعی، در مسیر پیشی گرفتن از فرانسه قرار دارد؛ مسئلهای که در پاریس با نگرانی دنبال میشود.
بر اساس این گزارش، در زمان آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، آلمان و فرانسه تقریباً به یک اندازه برای دفاع هزینه میکردند، اما پیشبینی میشود بودجه دفاعی آلمان تا سال ۲۰۲۹ به دستکم ۱۵۰ میلیارد یورو برسد؛ رقمی که نزدیک به دو برابر بودجه دفاعی فرانسه خواهد بود.
فوکوس با اشاره به اینکه تقویت توان نظامی آلمان میتواند برای امنیت اروپا مطلوب باشد، نوشته است این روند در عین حال موجب نگرانی فرانسه از تغییر توازن سنتی قدرت در اروپا شده است. فابین ماندون، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح فرانسه، نیز ماه گذشته در جلسه استماع سنا هشدار داده بود که عقبماندن فرانسه از همسایگان خود در منطقهای که پیشتر در آن دست بالا را داشته، میتواند خطرناک باشد.
در این گزارش آمده است که همکاری تاریخی آلمان و فرانسه بر نوعی تقسیم نقش نانوشته استوار بوده؛ به این معنا که فرانسه بار نظامی و راهبردی را بر دوش میکشید و آلمان بیشتر بر قدرت اقتصادی خود تکیه داشت. فرانسه به عنوان تنها قدرت هستهای اتحادیه اروپا و کشوری با سابقه حضور نظامی در خارج از مرزهایش، همواره نقش محوریتری در مسائل دفاعی ایفا کرده است.
در ادامه گزارش، به تفاوت رویکرد دو کشور در قبال جنگ اوکراین نیز اشاره شده است. امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، همراه با انگلیس برای تشکیل ائتلافی از نیروهای داوطلب جهت استقرار احتمالی در صورت آتشبس در اوکراین تلاش کرده، در حالی که فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، اعزام نیروی زمینی را رد کرده است.
برخی مقامهای نظامی فرانسه نیز از احتیاط بیش از حد آلمان و اتکای آن به حمایت آمریکا انتقاد کردهاند. با این حال، وعده مرتس برای تبدیل ارتش آلمان به «قویترین ارتش متعارف اروپا» و افزایش ۴۰ درصدی توان نیروها تا سال ۲۰۳۵، در بخشهایی از اتحادیه اروپا با استقبال روبهرو شده است.
بر اساس این گزارش، کشورهایی مانند لهستان، کشورهای حوزه بالتیک و ایتالیا از تقویت نقش نظامی آلمان احساس اطمینان بیشتری دارند. در یک نظرسنجی نیز ۴۸ درصد از شهروندان لهستانی گفتهاند تقویت نیروهای مسلح آلمان به بهبود امنیت کشورشان کمک میکند.
با وجود این، در محافل سیاسی و نظامی فرانسه نگرانیهای عمیقتری وجود دارد. به نوشته فوکوس، برخی مقامهای بلندپایه نظامی فرانسه معتقدند تصور اینکه آلمان به بزرگترین ارتش اروپا تبدیل شود، همچنان برای پاریس دشوار و حساسیتبرانگیز است. این حساسیت، علاوه بر زمینههای تاریخی، با رشد حزب افراطی «آلترناتیو برای آلمان» و مواضع نزدیک به روسیه از سوی برخی اعضای آن نیز تشدید شده است.
گزارش همچنین به رقابت صنعتی میان دو کشور در حوزه دفاعی پرداخته است. فرانسه به شرکتهای بزرگی همچون داسو، تالس، سفران و گروه ناوال تکیه دارد، اما در برخی حوزهها از جمله ساخت تانک و سامانههای دفاعی، با آلمان رقابت مستقیم دارد. در صورتی که سرمایهگذاریهای جدید آلمان به پیشرفت فناوری و افزایش بهرهوری تولید منجر شود، احتمال عقبماندن فرانسه در این بخشها نیز وجود دارد.
در همین زمینه، اختلافات داخلی میان شرکت داسو و بخش آلمانی ایرباس، پروژه مشترک «سیستم هوایی رزمی آینده» موسوم به FCAS را با بحران مواجه کرد؛ پروژهای که یکی از طرحهای مهم مورد حمایت ماکرون به شمار میرفت و قرار بود به توسعه جنگنده نسل جدید منجر شود. این پروژه اکنون شکستخورده توصیف شده است.
در برابر این چشمانداز، فرانسه تلاش دارد با تکیه بر بازدارندگی هستهای خود، موازنهای تازه ایجاد کند. ماکرون در ماه مارس از دکترین جدیدی با عنوان «بازدارندگی هستهای رو به جلو» سخن گفت؛ طرحی که بر همکاری با دیگر کشورهای اروپایی و ایفای نقش کلیدی آلمان در آن تأکید دارد.
بر اساس این ایده، نیروهای متعارف اروپا میتوانند با اتکا به بازدارندگی هستهای فرانسه، در قالب رزمایشهای مشترک یا عملیاتهای مرتبط با جنگندههای هستهای فرانسوی، در یک چارچوب امنیتی گستردهتر مشارکت کنند. برخی تحلیلگران این رویکرد را راهی برای ادغام توان نظامی رو به رشد آلمان در یک پروژه اروپایی فراگیر میدانند.
با این حال، گزارش هشدار داده است که در صورت پیروزی جریانهای راستگرای ملیگرا در انتخابات آینده فرانسه، این مسیر نیز ممکن است با چالشهای تازهای روبهرو شود. در مجموع، فوکوس نتیجه گرفته است که نقش رهبری آلمان در اروپا علاوه بر توان اقتصادی، به میزان اعتبار راهبردی آن نیز وابسته خواهد بود؛ موضوعی که به باور برخی مقامهای فرانسوی، بهتدریج در حال تغییر به سود برلین است.