یادداشت رابرت مالی در فایننشال تایمز:
تفاهمنامه تهران و واشنگتن به یک کیسه بوکس سیاسی در آمریکا تبدیل شده
رابرت مالی نوشت: سؤال بنیادیتر این است که چگونه میشد به نتیجه بهتری دست یافت. احتمالاً برای استخراج شرایط مساعدتر، ترامپ باید بیشتر مقاومت میکرد، ایران را بیشتر تحت فشار میگذاشت یا حملات نظامی را از سر میگرفت. اما انجام این کار آسیب را بدتر میکرد، خطرات اقتصادی آمریکا را بالا میبرد و پیامدهای ویرانگری را در جاهای دیگر تضمین میکرد.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از انتخاب، رابرت مالی در فایننشال تایمز نوشت: تفاهمنامه میان آمریکا و ایران به یک کیسه بوکس سیاسی آمریکایی تبدیل شده که بازیگران طیفهای مختلف ایدئولوژیک به آن مشت میزنند. سیاست ایرانی دونالد ترامپ، که از دوره اول تا کنون یک شکست جامع بوده، انتقادهای فراوانی را میطلبد. اما توافق موقت هدف اشتباهی است. مشکل نه این توافق، بلکه جنگ بیپروایی است که پیش از آن رخ داد. تفاهمنامه نخستین گام لرزانی به سوی جبران پیامدهای آن جنگ است.
به گزارش در ادامه این مطلب آمده: نقصهایش فراوان است. مبهم است و پیشتر موجب اختلافاتی شده. جدول زمانی برای توافق نهایی خیالپردازانه است، توالی مراحل مبهم و غیره. با این حال انتقاد مخالفان متفاوت است.
برخی دموکراتها به جمهوریخواهان پیوسته و این توافق را تسلیم کامل و بیقید و شرط خواندهاند. این حکمی عجیب و اغراقآمیز است. در این مرحله، تفاهمنامه تنها چند کار انجام میدهد: جنگ را پایان میدهد؛ تنگه هرمز را بازمیگشاید؛ به ایران اجازه میدهد به برخی داراییهای منجمدش دسترسی پیدا کند و بهطور موقت نفتش را بفروشد؛ و پارامترهایی برای مذاکرات آینده ترسیم میکند.
نارضایتی جمهوریخواهان تندرو قابل پیشبینی بود. آنها که همچنان متقاعدند فروپاشی رژیم درست آنسوی تحریم یا حمله بعدی است، نمیتوانند بپذیرند که ترامپ — قهرمان تازهیافتهشان — ممکن است به کمتر رضایت دهد و بدین ترتیب رویاهایشان را توهم نشان دهد.