همه یا هیچ در لسآنجلس؛
نبرد آخر ایران و بلژیک برای بقا
شرایط فعلی بلژیک فرصتی ویژه در اختیار ایران قرار داده است. تیمی که ۱۴ بازی متوالی شکست نخورده، اما در هفتههای اخیر از نظر هجومی کارایی همیشگی را نداشته است.
دیدار تیمهای ملی ایران و بلژیک در دومین هفته مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، تنها یک مسابقه برای کسب سه امتیاز نیست؛ این بازی میتواند سرنوشت گروه G را تغییر دهد و حتی آینده دو نسل طلایی را تحت تاثیر قرار دهد. مسابقهای که در ورزشگاه سوفای لسآنجلس برگزار میشود، نبرد دو تیمی است که هر دو با تساویهای غیرمنتظره وارد هفته دوم شدهاند و حالا دیگر جایی برای اشتباه ندارند.
هفته نخست برای هیچکدام مطابق انتظار پیش نرفت. ایران برابر نیوزیلند، تیمی که روی کاغذ سادهترین حریف گروه به شمار میرفت، به تساوی ۲-۲ رضایت داد و بلژیک نیز در شبی که بسیاری انتظار یک پیروزی آسان را داشتند، مقابل مصر با نتیجه ۱-۱ متوقف شد. همین نتایج باعث شد جدول گروه همچنان فشرده و مبهم باقی بماند؛ اما برنده بازی امشب میتواند با جهشی بزرگ، خود را در موقعیت مناسبی برای صعود قرار دهد.
تقابل ایران و بلژیک از یک جهت دیگر نیز اهمیت ویژهای دارد؛ هر دو تیم در حال سپری کردن آخرین فصل حضور نسل طلایی خود هستند. در تیم ملی ایران، بازیکنانی مانند علیرضا بیرانوند، احسان حاجصفی، علیرضا جهانبخش، مهدی طارمی و رامین رضاییان سالهاست ستون اصلی تیم ملی به شمار میروند. نسلی که در جام جهانی ۲۰۱۸ یکی از بهترین نمایشهای تاریخ فوتبال ایران را ارائه داد و حالا احتمالاً آخرین حضور خود در بزرگترین تورنمنت فوتبالی جهان را تجربه میکند.
در سوی دیگر میدان نیز بلژیک شرایط مشابهی دارد. کوین دیبروینه، روملو لوکاکو و تیبو کورتوا آخرین بازماندههای نسلی هستند که یک دهه فوتبال اروپا را تحت تاثیر قرار دادند. نسلی که با وجود حضور در جمع قدرتهای جهان، هرگز موفق به فتح جامی بزرگ نشد و مقام سوم جام جهانی ۲۰۱۸، بهترین دستاورد آن باقی ماند. برای ستارههای بلژیکی، جام جهانی ۲۰۲۶ شاید آخرین فرصت برای پایان دادن به این حسرت باشد.
با این حال، آمارهای اخیر نشان میدهد بلژیک دیگر آن ماشین هجومی سالهای گذشته نیست. شیاطین سرخ در سه مسابقه اخیر خود در جام جهانی موفق به گلزنی توسط بازیکنانشان نشدهاند و بدون احتساب گلهای به خودی، ۴۶ شوت متوالی این تیم در جام جهانی به گل تبدیل نشده است. آماری عجیب که با توجه به امید گل ۵.۶۶ این ضربات، نشان میدهد مشکل بلژیک نه در خلق موقعیت، بلکه در تمامکنندگی و استفاده از فرصتهاست.
در مقابل، ایران مشکل متفاوتی دارد. تیم امیر قلعهنویی در بخش هجومی همچنان از حضور مهدی طارمی و رامین رضاییان سود میبرد، اما خط دفاعی به بزرگترین دغدغه کادر فنی تبدیل شده است. دو گل دریافتی برابر نیوزیلند بار دیگر ضعف ساختار دفاعی تیم ملی را نمایان کرد و غیبت روزبه چشمی به دلیل مصدومیت نیز نگرانیها را افزایش داده است. تغییرات متعدد در قلب خط دفاع نشان میدهد کادر فنی هنوز به ترکیب ایدهآل خود نرسیده و همین موضوع میتواند مقابل مهاجمان باتجربه بلژیک خطرساز شود.
با این وجود، شرایط فعلی بلژیک فرصتی ویژه در اختیار ایران قرار داده است. تیمی که ۱۴ بازی متوالی شکست نخورده، اما در هفتههای اخیر از نظر هجومی کارایی همیشگی را نداشته است. اگر ایران بتواند از فضای پشت مدافعان حریف استفاده کند و همانند دیدار برابر نیوزیلند در انتقال سریع از دفاع به حمله موفق باشد، شانس کسب نتیجه دور از دسترس نخواهد بود.
نکته جالب اینجاست که دو تیم تاکنون هرگز مقابل یکدیگر قرار نگرفتهاند و دیدار لسآنجلس نخستین تقابل رسمی ایران و بلژیک خواهد بود. همچنین تیم ملی ایران تاکنون در تاریخ حضورش در جام جهانی، موفق نشده دو مسابقه متوالی را بدون شکست پشت سر بگذارد و بازی برابر بلژیک فرصتی برای ثبت یک رکورد جدید خواهد بود.
شاید این مسابقه بیش از آنکه نبرد ستارهها باشد، جدال دو تیمی است که در نقطهای حساس از تاریخ خود قرار گرفتهاند؛ دو تیمی که باید تصمیم بگیرند آیا هنوز میتوانند با تکیه بر نسل طلایی گذشته پیش بروند یا زمان عبور از آن فرا رسیده است. در چنین شرایطی، ۹۰ دقیقه ورزشگاه سوفای لسآنجلس میتواند آغاز یک صعود بزرگ یا پایان رویای نسلی باشد که سالها بار امید میلیونها هوادار را بر دوش کشیده است.