پردهبرداری از سازوکار ژنتیکی سبک زندگی کمانرژی «تنبلها»
گروهی از پژوهشگران بینالمللی با بررسی ساختار ژنتیکی تنبلها، موفق به کشف سرنخهای تکاملی شدند که علت متابولیسم بسیار کند و استراتژیهای منحصربهفرد این پستانداران برای مدیریت انرژی را توضیح میدهد؛ یافتهای که میتواند افقهای جدیدی در تحقیقات پزشکی پیرامون بیماریهای متابولیک انسانی بگشاید.
به گزارش هممیهن آنلاین به نقل از ایسنا، تنبلها به عنوان کندترین پستانداران کره زمین، همواره به دلیل متابولیسم بسیار پایین و سبک زندگی سرشار از سکون مورد توجه دانشمندان بودهاند. اکنون یک پژوهش ژنتیکی جامع بر روی «تنبل دو انگشتی» نشان میدهد که این ویژگیها ریشه در تکامل ۳۰ میلیون ساله ژنوم این حیوانات دارد.
تیم تحقیقاتی با مقایسه دیانای تنبلها با سایر پستانداران مشابه همچون مورچهخوارها و آرمادیلوها، متوجه حضور «ژنهای جهنده» یا ترانسپوزونهایی شدند که با گذشت زمان، در ژنوم تنبلها تثبیت شدهاند. یافتههای این مطالعه حاکی از آن است که بخش قابلتوجهی از این ژنها با میتوکندریها (نیروگاههای تولید انرژی درون سلولی) و مسیرهای متابولیک مرتبط هستند.
کامیلا ماتزونی، متخصص ژنومیک از موسسه تحقیقات باغوحش و حیاتوحش لایبنیز آلمان، در این باره گفت: «نتایج ما نشان میدهد که تنبلها احتمالاً نوعی سیستم پشتیبان ژنتیکی تکامل دادهاند تا عملکرد میتوکندریهای خود را با سبک زندگی کمانرژی سازگار کنند.»
این کشف علمی علاوه بر جنبههای جانورشناسی، پتانسیل کاربرد در پزشکی انسانی را نیز داراست. پدرو گالانته، زیستشناس مولکولی، با اشاره به ارتباط اختلالات عملکرد میتوکندری با بیماریهایی نظیر پارکینسون، دیابت، تحلیل عضلات و اختلالات مرتبط با پیری، تصریح کرد: «مطالعه ردههای سلولی تنبلها میتواند بهعنوان یک مدل طبیعی برای درک نحوه مواجهه موجودات زنده با وضعیتهای کمانرژی عمل کند.»
به گفته محققان، دستیابی به سازوکار حفاظتیِ دیانای تنبلها در برابر آسیبهای متابولیک، میتواند در آینده به پیشرفت تحقیقات در زمینههای پزشکی مراقبتهای ویژه، پیریشناسی و حتی تسهیل سفرهای فضایی طولانیمدت کمک کند؛ حوزههایی که نیازمند مدیریت دقیق و بهینه انرژی سلولی هستند.