مجلسیان مخالف مذاکره در مجلسی به ریاست رییس تیم مذاکره

نمایندگان تندرو مجلس که در قالب مخالفت با مذاکرات و یادداشت تفاهم و تفاسیر خودشان از یک جمله در پیام رهبری صف‌آرایی کرده‌اند، مهم‌ترین دلیل تعطیلی مجلس در 4 ماه گذشته را خاموش کردن صدای مخالفان توافق و مذاکره و انجام آن بی‌دخالت و نظارت نمایندگان اعلام می‌کنند.

آنها همچنین بر بازگشایی مجلس در روز یک شنبه هفتم تیر اصرار دارند و تهدید کرده‌اند اگر این اتفاق نیفتد تحصن خواهند کرد.

هر چند به احتمال زیاد خبر دارند که شورای عالی امنیت ملی شرایط را برای گشایش دوبارۀ ساختمان بهارستان مهیا دیده و اجازه داده باز شود کما این‌که مسابقات فوتبال هم از سر گرفته می‌شوند و در مورد مجلس شاید تنها ملاحظه دربارۀ رییس آن باشد که آن هم با سپردن ادارۀ جلسات به دو نایب‌رییس قابل حل است.

وجه تناقض‌آمیز قضیه اما این است که این بار ریاست تیم مذاکرات با محمد باقر قالیباف رییس مجلس است هم او که 4 خرداد امسال و دو ماه بعد از شروع مذاکرات اسلام‌آباد و در اوج انتقادات همین افراد و بعضا امتناع از شرکت در انتخابات هیأت رییسه، با 235 رأی از 271 رأی برای هفتمین بار متوالی به ریاست مجلس شورای اسلامی برگزیده شد.

درست است که رییس مجلس در مصوبات تنها یک رأی دارد و بیشتر اداره کنندۀ جلسات مجلس است تا رییس به معنایی که برای رییس جمهوری و رییس قوۀ قضاییه به کار می برد کما این که اختیار عزل و نصب غیر اداری را ندارد اما گرایش و تعلق سیاسی او برآیند مجلس شناخته می شود.

چندان که برآیند مجالس اول و دوم را با هاشمی رفسنجانی می‌توان شناخت و سوم و ششم را با مهدی کروبی و چهارم و پنجم را با ناطق نوری و هفتم را با حداد عادل و سه دوره هشتم و نهم و دهم را با علی لاریجانی و پس از آن را با محمد باقر قالیباف و جالب این که دو دورۀ اخیر که حاصل کاهش مشارکت سیاسی و هم سو با یک دست سازی هم بوده با صفت "مجلس انقلابی" معرفی می شود.

جان کلام این است: وقتی اکثریت نمانیدگان مجلس فعلی به آقای قالیباف برای ریاست مجلس رأی داده اند و سهم دو رقیب او ( نقد علی و سالاری) 29 و 7 رأی بوده نمایندگان اقلیت نمی توانند رییس مجلس را که رییس تیم مذاکره کننده بوده خارج از خواست این مجلس معرفی کنند.

هر چند صدای این جماعت بلند است و اگر مجلس باز بود بعید نبود با افشای برخی موارد پنهان - همانند آنچه از زبان سید محمود نبویان در برنامۀ تلویزیونی شنیدیم- اخلال و اختلال ایجاد می کردند.

وجه تناقض آمیز دیگر این که همین مجلس در قبال دخالت های شوراهای عالی قید نشده در قانون اساسی در امر قانون گذاری به نام سیاست گذاری ساکت یا همراه و موافق بود ولی به شورای عالی امنیت ملی که رسیده اند صدای برخی شان در آمده در حالی که ساز و کار آن در قانون اساسی روشن است و ماهیت حقوقی آن می چربد و دولت هم در آن نقش مؤثر دارد و رأی مردم در انتخابات در آن منعکس است و ریاست آن هم با رییس جمهوری است.

اگر صحن علنی گشوده شود و محمد باقر قالیباف بر کرسی ریاست نشسته باشد هر پیکانی که به سوی توافق و تفاهم پرتاب کنند متوجه رییس مجلس به عنوان رییس تیم مذاکرات خواهد بود و همان جا پاسخ دریافت می کنند و این بار قصه متفاوت است با برجام در دوران حسن روحانی و جواد ظریف.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید