پیشنهاد ساخت یک هتل UALL برای دستاندرکاران صنعت خودرو در کشور!
پیشنهاد میکنم یک اقامتگاه UALL مدرن و مجهز—نه با هدف توسعهٔ گردشگری، بلکه مشخصاً برای نگهداری ۲۴ساعته و بلندمدت دستاندرکاران صنعت خودروسازی کشور—ساخته شود. خواهم گفت چرا.
پیشنهاد میکنم یک اقامتگاه UALL مدرن و مجهز—نه با هدف توسعهٔ گردشگری، بلکه مشخصاً برای نگهداری ۲۴ساعته و بلندمدت دستاندرکاران صنعت خودروسازی کشور—ساخته شود. خواهم گفت چرا.
کارخانهٔ خودروسازی شیائومی در پکن را در نظر بگیرید؛ چهار سال پیش با سرمایهگذاری ۱۰ میلیارد دلاری و به رهبری شرکت صنایع الکترونیکی شیائومی کلنگزنی شد. نخستین محصولش دو سال پیش رونمایی و سال گذشته رسماً وارد بازار شد: سه مدل خودروی تمامبرقی، که یکی از آنها با پورشه رقابت میکند.
تولید ۱۳۵ هزار خودرو در سال نخست و ۳۰۰ هزار دستگاه در سال جاری در برنامهٔ شرکت است و با همین روند، بازگشت سرمایهٔ این کارخانه از امسال که به ظرفیت اصلی میرسد، تنها ۱۸ ماه خواهد بود!
این کارخانه با ۶۰۰۰ نفر نیروی کار اداره میشود و فعلاً پاسخگوی بازار بزرگ چین است و قرار است طی دو سال آینده به یکی از صادرکنندگان مهم خودروهای برقی در جهان تبدیل شود.
اما این ماجرا چه ارتباطی با ما دارد؟
سرمایهٔ ایرانخودرو ۲ میلیارد دلار و سرمایهٔ سایپا ۱.۵ میلیارد دلار؛ جمعاً ۳.۵ میلیارد دلار است. دو خودروساز اصلی ایران با ۴۵ هزار نیروی ایرانخودرو و ۲۵ هزار نیروی سایپا—یعنی مجموعاً ۷۰ هزار نفر (۱۲ برابر نیروی انسانی کارخانهٔ شیائومی)—سالهاست که فعالیت میکنند و طبق آخرین گزارشهای رسمی، مجموعاً ۲۵۰ هزار میلیارد تومان زیان داشتهاند که احتمالاً امروز از ۵ میلیارد دلار نیز فراتر رفته است.
یعنی بدون نیاز به فروش این دو کارخانه یا نمایشهای بورس و بدون نیاز به ظهور بابک زنجانیهای جدید، فقط با زیان این دو خودروسازِ عزیز میشد نیمی از کارخانهٔ خودروسازی شیائومی را خرید!
اما ماجرا اینجا تمام نمیشود.
زیان ایرانخودرو و سایپا فقط زیان حسابداری نیست. این دو شرکت بهطور متوسط سالی ۱۵ هزار میلیارد تومان واردات قطعه داشتهاند که از بیشترین مصرفهای ارزی کشور بوده است.
همچنین با تولید خودروهای پرمصرف، سالانه ۱۵۰ هزار میلیارد تومان مصرف اضافی بنزین به کشور تحمیل کردهاند.
آلودگی ناشی از این خودروها نیز سالانه ۶۰ هزار میلیارد تومان خسارت جانی و مالی ایجاد کرده است.
با مصرف منابع ارزی، فرصت سرمایهگذاری در صنایع پربازده کشور را گرفتهاند.
سالی ۸۰ هزار میلیارد تومان هزینهٔ تعویض قطعات بیکیفیت را به مردم تحمیل کردهاند.
سالی ۸۰ هزار میلیارد تومان خسارت بیمهها بابت دیه و تصادفات خودروهای بیکیفیت ایجاد کردهاند.
به فسادهای ناشی از دو نرخی بودن خودرو یا دخالت این شرکتها در صادرات مس و پسته کشور دیگر اشاره نمیکنیم.
جمع این خسارات طی پنج سال گذشته به ۲۰ میلیارد دلار میرسد.
بله، ۲۰ میلیارد دلار!
این اعداد نشان میدهد اگر پنج سال پیش درِ کارخانههای ایرانخودرو و سایپا را بسته بودیم و تمام مدیران و دستاندرکاران صنعت خودرو را در یک اقامتگاه پنجستارهٔ لوکس UALL اسکان میدادیم—و با بهترین خدمات رفاهی، پرستاری، پذیرایی و امکانات لاکچری از آنها مراقبت میکردیم—امروز، حتی بدون فروش ایرانخودرو و سایپا، میتوانستیم دو کارخانهٔ تولید خودروی شیائومی با همان کیفیت را برای مردم ایران خریداری کنیم!
هنوز هم دیر نیست؛ ماهی را هر زمان از آب بگیری تازه است.
عمارتی پنجستاره بسازید برای این عزیزان دلسوز و تشنهٔ خدمت؛ و آنان را با لاکچریترین امکانات تا آخر عمر پذیرایی کنید—هرچه خواستند در اختیارشان بگذارید—اما تنها یک شرط:
هرگز از عمارت خارج نشوند!
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
