اتوبوس در راه بروکسل!

تیم ملی فوتبال ایران یکشنبه شب در شرایطی مقابل بلژیک قرار می‌گیرد که فضای اطراف تیم بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر عملکرد پرانتقاد دیدار نخست است؛ جایی که ایران برابر نیوزیلند نه‌تنها در کسب پیروزی ناکام ماند، بلکه ضعف‌های ساختاری خط دفاعی‌اش نیز به‌وضوح نمایان شد.

اکنون و در آستانه جدال با یکی از تیم‌های قدرتمند اروپا، کادر فنی با یک دوراهی جدی مواجه است: ادامه مسیر فوتبال هجومی یا بازگشت به یک نسخه محافظه‌کارانه برای زنده نگه داشتن شانس صعود.

بر اساس داده‌های فنی موجود از تمرینات و شواهد بازی نخست، احتمال تغییر سیستم ایران به آرایش پنج مدافع بسیار جدی شده است؛ آرایشی که در فاز دفاعی می‌تواند با عقب‌نشینی هافبک‌ها عملاً به یک بلوک فشرده 7 نفره در برابر حملات بلژیک تبدیل شود.

این تصمیم احتمالی، بیش از آنکه انتخابی تاکتیکی باشد، یک واکنش اضطراری به فشار بالای حریف تلقی می‌شود؛ بلژیکی که با تکیه بر پرس سنگین، سرعت انتقال بالا و استفاده از فضای پشت مدافعان، یکی از خطرناک‌ترین خطوط حمله گروه را در اختیار دارد.

در سوی دیگر، مشکل بزرگ تیم ملی ایران در خروج از فاز دفاعی و بازی‌سازی از عقب همچنان پابرجاست. عملکرد خط دفاعی در دیدار نخست نشان داد که تحت فشار اولیه حریف، احتمال اشتباه و از دست دادن توپ در مناطق خطرناک افزایش پیدا می‌کند؛ مسئله‌ای که می‌تواند در برابر بلژیک هزینه‌ساز باشد.

در چنین شرایطی، یکی از سناریوهای محتمل، اتکا به فوتبال مستقیم و ارسال‌های بلند برای عبور سریع از خط پرس حریف است؛ رویکردی که اگرچه مالکیت را کاهش می‌دهد، اما می‌تواند تنها راه عملی برای دور زدن فشار سنگین بلژیکی‌ها باشد.

با این حال، کادر فنی همچنان امیدوار است با ایجاد انسجام دفاعی و کاهش فاصله خطوط، تیم ملی بتواند حداقل امتیاز این دیدار حساس را حفظ کند؛ امتیازی که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ادامه مسیر ایران در جام جهانی داشته باشد.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید